0
Brak produktów w koszyku.
Porady

Podłoże do płytek wielkoformatowych

28.03.2017Kategoria: Porady

Z tego też względu układanie dużych płytek może okazać się nie lada wyzwaniem, zwłaszcza dla początkujących glazurników. W tym poradniku podpowiadamy, jak prawidłowo przygotować podłoże pod płytki wielkoformatowe do salonu i innych pomieszczeń, jakich materiałów użyć oraz na jakie aspekty zwrócić uwagę. Zapraszamy do lektury.

Projekt przed rozpoczęciem układania

Przed układaniem dużych płytek należy wnikliwie i dokładnie zaprojektować ich rozmieszczenie. Duże wymiary stanowią spore ograniczenie zarówno podczas wstępnego planowania rozmieszczenia, jak i samego montażu.

Układanie płytek

Wbrew pozorom mniejsze płytki układa się szybciej i prościej, ponieważ łatwiej można dopasować ich rozmieszczenie do warunków przestrzennych. W przypadku docinania dużych płytek istnieje większe ryzyko zniszczenia zamysłu projektanta i pogrzebania planowanego efektu końcowego – zwłaszcza gdy układamy płytki o unikalnych wzorach.

Podłoże jest najważniejsze

Prawidłowe wykonanie podłoża pod duże kafle jest fundamentalne. Na tym etapie należy określić i zweryfikować kilka kluczowych parametrów i aspektów determinujących jego jakość, a także dopasowanie do typu oraz miejsca montażu płytek. Należy pamiętać, że raz przygotowanego podłoża nie będziemy w stanie zmienić, dlatego należy podejść do tego etapu sumiennie i z odpowiednim zasobem praktycznej wiedzy.

Przygotowanie podłoża

Podłoże pod płytki musi być wyczyszczone, suche i wolne od większych skaz powierzchniowych. Na etapie planowania należy uwzględnić wymaganą przez płytki nośność oraz dokładnie rozplanować ich montaż.

Przygotowanie podłoża do układania płytek.

Należy pamiętać o wykonaniu dylatacji. Szczeliny dylatacyjne uchronią okładziny płytek przed uszkodzeniami wynikłymi z powodu naprężeń wywołanych ruchami budynku. Szczeliny dylatacyjne muszą pokrywać się ze spoinami pomiędzy płytkami.

Nie można zapomnieć również o dylatacjach brzegowych w miejscach zetknięcia się ścian i podłóg. Dylatacje kontrolne stanowią kolejne zabezpieczenie przed uszkodzeniami płytek od naprężeń skurczowych. Wykonuje się je w miejscach uskoków i strefie drzwi. Ten rodzaj dylatacji wycinany jest w świeżej zaprawie, a następnie wypełniany żywicą dwuskładnikową.

Zaprawa i spoiny

Zaprawa do dużych płytek musi być dobrana w taki sposób, aby płytki poddawane obciążeniom mogły pracować bez powstawania niekorzystnych dla ich struktury naprężeń. Osadzenie płytek w zaprawie uniemożliwiającej lub utrudniającej ich pracę skutkowałoby popękaniem okładzin. Do dużych płytek zalecane są zaprawy klasy S1 (odkształcalne) lub S2 (wysokoodkształcane). O doborze kleju do płytek przeczytają Państwo w artykule Jak wybrać klej do płytek.

Im obszerniejsza i mniej płaska spodnia część płytki, tym większą uwagę należy poświęcić nakładaniu zaprawy i poziomowaniu kafla. Tworzenie się pustych przestrzeni sprawi, że płytka będzie odchodzić od podłoża. Nałożenie zbyt grubej warstwy wiązać się będzie z trudniejszym wypoziomowaniem płytki i nadmiarem wypływającej chemii.

Do łączenia płytek warto używać fug o szerokości nie mniejszej niż 7 mm i nie większej niż 10 mm. Jeżeli przestrzenie między płytkami są znaczne, a kafle narażone są na dużą rozszerzalność temperaturową, warto zastosować odpowiednio elastyczną zaprawę uzupełniającą, która kompensuje naprężenia temperaturowe.

Płytki wielkoformatowe są o wiele bardziej wymagające pod względem ich precyzyjnego i równego układania. Często możemy spotkać się z odchodzeniem jednego z rogów płytki podczas prób poziomowania. Dużym ułatwieniem przy układaniu wielkoformatowych kafli są klipsy. Więcej o metodzie układania za pomocą systemów poziomujących przeczytają Państwo w artykule Jak układać płytki na klips.